ԵՐԲ ԻՐԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ՄԻ ԴՐՎԱԳԻՆ ԵՆ ՄԻԱՅՆ ԾԱՆՈԹ…

ԵՐԲ ԻՐԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ՄԻ ԴՐՎԱԳԻՆ ԵՆ ՄԻԱՅՆ ԾԱՆՈԹ…

Մարդիկ, ժողովուրդները հազարամյակների ընթացքում ճշմարտության որոնումների տարբեր ճանապարհներ են անցել՝ զանազան իմաստասիրական դպրոցներով, կրոնական ուղղություններով…
Յուրաքանչյուրն իրականությունն ընկալում է իր ըմբռնմամբ՝ սեփական հնարավորությունների սահմանում:
Հաճախ մատուցվող խեղաթյուրված, «ծուռ հայելիներով» կամ մասնակիորեն ներկայացվող «ճշմարտություններն» աղավաղում են իրականությունն ու խաթարում նրա ճիշտ ըմբռնումը՝ ապակողմնորոշելով մարդկանց…
Արդյունքում այսօրվա իրավիճակն է Հայաստանում, ինչպես և աշխարհի բազմաթիվ այլ երկրներում:

Արևելյան մի պատմություն, որի հնագույն օրինակը ն.թ.ա. 5-րդ դարից է գալիս ու մի քանի տարբերակներով պատմվում է դարեդար, լավագույնս ի ցույց է դնում «երևացող ու աներևույթ» իրականության մի դրվագի ծանոթությամբ ամբողջի մասին պատկերացում կազմելու «որոգայթները», երբ յուրաքանչյուրն ի՛ր «ճշմարտությունն» է բարձրաձայնում՝ իրականից անտեղյակ (նման հազարավոր «մեկնաբանների ու վերլուծաբանների», որոնք Հայաստանի իրավիճակը քննարկում են՝ պատճառն ու հետևանքն անտեսելով, խնդիրը դիտարկելով միայն մասնակիորեն)…

«Կույրերն ու փիղը» այլաբանորեն ներկայացնում է ամբողջությունը չտեսնողի՝ փակ աչքերով միայն մի հատվածը շոշափելով արված ճշմարտանման գուշակումների հետևանքը՝ նյութի, խնդրի թերի պատկերացումը, որը բանավեճի տեղիք է տալիս…

Փակ աչքերով, կուրորեն՝ միայն շոշափելով, պետք է առաջին անգամ փղի մասին իրենց պատկերացումը նկարագրեն երբեք փիղ չտեսած վեց մարդ:

Առաջինը մոտենում է կենդանու ծավալուն ու ամուր կողին ու բացականչում.
«Փիղը պատի՛ նման է»:
Երկրորդը՝ ժանիքը շոշափելուց հետո, գոչում է.
«Կլորավուն, հարթ ու սուր. ըստ իս, փիղը նիզակի՛ է նման»:
Երրորդը մոտենում է կենդանուն ու, կնճիթը շոշափելով, ասում.
«Ինձ համար՝ փիղը մեծ օձի՛ նման է»:
Չորրորդը ձեռքը մեկնում է նրա ոտքի կողմն ու շոշափելուց հետո եզրակացնում, որ փիղը ծառի՛ նման է:
Հինգերորդը՝ փղի ականջը շոշափելով, համոզվում է, որ այն մեծ հովհարի՛ է նման:
Վեցերորդը՝ օդում թափահարվող պոչը շոշափելուց հետո վստահեցնում է, որ փիղը պարանի՛ նման է:

Երկար բանավեճի ընթացքում յուրաքանչյուրն իր համոզմունքի իրավացիությունն էր փաստում:
Նրանց կարծիքները տարբեր էին, ու յուրաքանչյուրն ի՛ր տեսակետն էր համառորեն պաշտպանում…

Մի իմաստուն, որն անցնում էր այդտեղով, լսում է նրանց բուռն քննարկումն ու ասում.

«Բոլորդ էլ ճիշտ եք: Ձեր համեմատությունների ու այդքան տարբեր նկարագրությունների պատճառն այն է, որ յուրաքանչյուրդ շոշափել եք փղի մե՛կ հատվածը միայն: Իսկ այդ մասերը շատ տարբեր են:
Փիղն, իրոք, յուրաքանչյուրիդ ստացած անհատական զգացողության տպավորությունն է թողնում: Սակայն իրականում ձեզնից ոչ մեկը նրա ամբողջական նկարագրությունը ճշմարտապես չի տալիս, քանզի նրա միայն մե՛կ հատվածն է շոշափել:
Ամենքդ ճշմարտության զուտ մի մասին եք ծանոթ»…

Հազարամյակների խորքից եկող անթիվ այլաբանություններից մեկը՝ վերհիշելու, մտորելու և հետևություններ անելու համար (ու, հատկապես, իրականությունը հնարավորինս ամբողջական տեսնելու նպատակով)…

Գրանցվեք մեր էլեկտրոնային լրատվական նամակներին, որպեսզի էլեկտրոնային փոստով տեղեկացված լինեք, երբ նոր հոդվածներ կհրապարակվեն: